In memoriam: Philippe “Tome” Vandevelde (1957-2019)

philippe-vandevelde-c2322ce6-3659-45be-9c85-01deac6836c-resize-750

Op 5 oktober 2019 overleed onverwachts Philippe Vandevelde, beter bekend als de stripscenarist Tome.

Misschien het merkwaardigste gebeuren in zijn leven is, dat hij strips leerde kennen toen hij op vijfjarige leeftijd een tijd blind was na een oogoperatie, en er hem enkele stripalbums werden opgelezen.

Samen met Jean-Richard “Janry” Geurts en Stéphane “Stuf” De Becker volgde hij avondlessen striptekenen. Tome begon dus wel degelijk ook als tekenaar, maar later koos hij definitief voor het schrijven van scenario’s. Hij heeft eigenlijk zijn hele leven met Janry en Stuf samengewerkt, en het overlijden van die laatste in 2015 was voor hem een zware klap.

Toen Janry assistent was van Luc “Dupa” Dupanloup voor de reeks Dommel, stelde Janry aan Tome voor om hem te vervangen omdat ze in een gelijkaardige stijl tekenden  Dupa gaf werk van Greg door aan Tome en Janry, waardoor Tome bijvoorbeeld decors van Olivier Blunder heeft getekend.

Tome en Janry werkten ook voor Philippe “Turk” Liégeois en Bob De Groot voor de reeks Robin Hoed, en in die periode koos Tome meer en meer voor het schrijven zelf.

Vanaf 1984 was Tome een van de scenaristen van de reeks De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, waarop hij samen met Janry rond 1987 De kleine Robbe baseerde.

Tome werkte vanaf 1993 ook mee aan de gagreeks De tekenbende van de Mazda die in het stripblad Spirou/Robbedoes verscheen, en in album werd uitgegeven als De Mazdabende. Die reeks was losjes gebaseerd op een periode van ongeveer 10 maanden waarin de drie striptekenaars Marc Michetz, Bernard Hislaire en Christian Darasse samen een atelier hadden. Tome zelf was daar niet bij.

In 1986 bedacht hij samen met tekenaar Luc Warnant de politiereeks Soda, waaraan later ook Bruno Gazzotti Gazzo, Olivier Labalue en Dan Verlinden tekenden.

In 1990 publiceerde hij samen met Philippe Berthet Sur la route de Selma. en samen met Ralph Meyer maakte hij Hard tegen Hard.

Philippe “Tome” Vandevelde werd geboren op 24 februari 1957 in Brussel, en stierf daar in de nacht van 5 oktober 2019 op de leeftijd van 62 jaar aan een hartaanval.

Auto’s en strips: Nero

Nero

Er verschijnen al een hele tijd geen nieuwe albums over het dagbladverschijnsel Nero meer – behalve soms een hommagealbum – maar het personage is nog altijd populair genoeg om een sterpositie op een auto te krijgen.

Sterker nog: het is de schuld van deze afbeelding dat ik zo’n handige blits-nostalgische zwarte “The Matrix” Nokia 8110 4G had gekocht, omdat ik met mijn oudere Nokia 6600 de infraroodpoort nodig had om foto’s naar een computer over te brengen. Ach, ik had al lang geleden een kabeltje moeten kopen …

Mangafora

Er waren drie belangrijke fora voor manga- en animeliefhebbers in het Nederlands: Anime Wolken, Aniway en Mangaheuvel.

aniway-logo-website

Op het forum van Aniway werd aangekondigd dat het zou sluiten op 10 september of zo, maar uiteindelijk werd het wat later. Ze verhuisden naar Discord, maar dat is eigenlijk een chatfunctie.

site_logo2

Mangaheuvel is ook al een oudgediende, en al was de activiteit er sterk teruggelopen, het bestond nog altijd. De laatste tijd is er zelfs een zekere heropleving, omdat voormalige Aniway’ers hun activiteiten liever op een forum verderzetten dan op een chatplatform.

banner36_1

En dan is er nog Anime Wolken, dat niet helemaal verdwenen is, maar waar de activiteit ook niet erg groot meer is.

Andreas L’Argentine: verrassende drukker

LargentineColofonAfgeknipt

Futuropolis is een Franse uitgeverij, zoals duidelijk blijkt uit onder andere het websiteadres http://www.futuropolis.fr.

Maar het colofon achteraan was een verrassing, want de drukker is in Gent (België)!

Hij heet Graphius en heeft behalve in Oostakker (Gent) ook een vestiging in Beersel (Brussel) en in Palaiseau (Frankrijk). Je kunt ze ook in Terneuzen (Nederland) vinden, maar het is waarschijnlijk via hun kantoor in Frankrijk dat Futuropolis met hen in contact kwam.

Niettemin vermeldt het boek L’Argentine expliciet Gent als drukker en inbinder, wat opmerkelijk is. We leven in een tijd waarin veel werk naar lageloonlanden verhuist, en dan ontdekken dat een boek van een Franse uitgeverij in België is gedrukt, blijft een verrassing.