In memoriam: Philippe “Tome” Vandevelde (1957-2019)

philippe-vandevelde-c2322ce6-3659-45be-9c85-01deac6836c-resize-750

Op 5 oktober 2019 overleed onverwachts Philippe Vandevelde, beter bekend als de stripscenarist Tome.

Misschien het merkwaardigste gebeuren in zijn leven is, dat hij strips leerde kennen toen hij op vijfjarige leeftijd een tijd blind was na een oogoperatie, en er hem enkele stripalbums werden opgelezen.

Samen met Jean-Richard “Janry” Geurts en Stéphane “Stuf” De Becker volgde hij avondlessen striptekenen. Tome begon dus wel degelijk ook als tekenaar, maar later koos hij definitief voor het schrijven van scenario’s. Hij heeft eigenlijk zijn hele leven met Janry en Stuf samengewerkt, en het overlijden van die laatste in 2015 was voor hem een zware klap.

Toen Janry assistent was van Luc “Dupa” Dupanloup voor de reeks Dommel, stelde Janry aan Tome voor om hem te vervangen omdat ze in een gelijkaardige stijl tekenden  Dupa gaf werk van Greg door aan Tome en Janry, waardoor Tome bijvoorbeeld decors van Olivier Blunder heeft getekend.

Tome en Janry werkten ook voor Philippe “Turk” Liégeois en Bob De Groot voor de reeks Robin Hoed, en in die periode koos Tome meer en meer voor het schrijven zelf.

Vanaf 1984 was Tome een van de scenaristen van de reeks De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, waarop hij samen met Janry rond 1987 De kleine Robbe baseerde.

Tome werkte vanaf 1993 ook mee aan de gagreeks De tekenbende van de Mazda die in het stripblad Spirou/Robbedoes verscheen, en in album werd uitgegeven als De Mazdabende. Die reeks was losjes gebaseerd op een periode van ongeveer 10 maanden waarin de drie striptekenaars Marc Michetz, Bernard Hislaire en Christian Darasse samen een atelier hadden. Tome zelf was daar niet bij.

In 1986 bedacht hij samen met tekenaar Luc Warnant de politiereeks Soda, waaraan later ook Bruno Gazzotti Gazzo, Olivier Labalue en Dan Verlinden tekenden.

In 1990 publiceerde hij samen met Philippe Berthet Sur la route de Selma. en samen met Ralph Meyer maakte hij Hard tegen Hard.

Philippe “Tome” Vandevelde werd geboren op 24 februari 1957 in Brussel, en stierf daar in de nacht van 5 oktober 2019 op de leeftijd van 62 jaar aan een hartaanval.

In memorima: Guillermo Mordillo (1932-2019)

220px-mordillo_at_2012_frankfurt_bookfair

De naam Mordillo zegt misschien weinigen iets, maar hij was een van de bekendste cartoonisten van de 20e eeuw.

“Cartoonist” doet hem eigenlijk te kort. Zijn tekeningen waren verzorgd, terwijl veel cartoons maar op het blad lijken te zijn gegooid. Zijn werk is herkenbaar door de ronde driedimensionale stijl met kleurovergangen van lichte naar donkere tinten waarmee hij de volumes weergaf. Daardoor kan hij wel eens de inspiratiebron zijn geweest voor de stijl van veel hedendaagse tekenfilms. Van 1952 tot 1955 tekende hij trouwens zelf tekenfilms.

Maar ook inhoudelijk stijgt hij boven de gemiddelde cartoonist uit. Soms grappig, somis kritisch, soms poëtisch – een element dat er altijd wel wat inzit- en vaak wat melancholisch.

Hij is zo alomtegenwoordig geweest dat velen hem kennen, maar niet eens weten waarom. Zijn werk verscheen in heel veel tijdschriften, maar werd ook verspreid via prentkaarten, affiches en kalenders. Er verschenen ook boeken met zijn werk. Door zijn soms kritische inslag waren zijn tekeningen gewild voor posters in studentenkamers.

Guillermo Mordillo werd geboren te Buenos Aires, op 4 augustus 1932, en stierf op Mallorca in 29 juni 2019.

 

mordillo_individual

In memoriam: Kees Sparreboom (1939-2019)

1777689064_laatstefotokeeslores.thumb_.jpg.a934b695333509b779837387a7f92a5f

Door alle commoties de laatste tijd was ik er niet toe gekomen om het overlijden te melden van de kunstenaar Kees Sparreboom op 6 juni 2019.

Hij was als striptekenaar minder bekend, omdat hij eigenlijk een kunstschilder was, die pas strips begon te tekenen na zijn pensionering. Gedurende de laatste twintig jaar van zijn leven tekende hij echter wel bijna 75 titels bij elkaar.

Vele daarvan zijn autobiografische graphic novels. Een van zijn reeksen was Boot en van Dijk, gebaseerd op de albums over Dick Bos door Alfred Mazure.

Zijn tekeningen genoten van een zwierige penseelvoering, waardoor zijn stijl tamelijk uniek was.

Hij werd geboren op 24 december 1939 in Rotterdam en stierf op 6 juni 2019 door kanker.

 

tsparreboomkees02.thumb_.jpg.374805f2dc3622395ec8094e5d38d2b4

In memoriam: Alexis Dragonetti (1969-2019)

Alexis Dragonetti

Tot onze grote verbazing lazen we op zondag 26 mei 2019 dat Alexis Dragonetti is overleden.

Ballon Media meldde:

Met groot verdriet melden wij u het overlijden van Alexis Dragonetti. Onze CEO maar ook inspirator, motivator en vriend bij Ballon Media. Hier zijn geen woorden voor. Enkel onze innigste gedachten en deelneming voor familie, vrienden, alle medewerkers bij Ballon Media en alle vrienden, collega’s uit de boeken- en stripwereld.

We weten niet wanneer hij is geboren, maar aangezien hij pas in 2005 afstudeerde bij de Vlerick Business School kan hij niet ouder geweest zijn dan 50 jaar. Hij was misschien zelfs maar 40.

Alexis heeft zich jarenlang goed en slim ingespannen om van Ballon Media de gediversifieerde kinder-, jeugd- en stripuitgeverij te maken die ze is geworden.

Toen hij ermee begon, stelde BM al bij al niet veel voor, maar tegenwoordig mogen we het een ijkpunt in het Vlaamse striplandschap noemen. Ze verzorgen distributie, vertalingen en eigen producties.

Hun bekendste personage is Jommeke, dat pas vorig jaar ook in China werd gelanceerd.

Maar veel andere bekende reeksen zitten onder de vleugels van BM, zoals Robbedoes en Kwabbernoot en Blake en Mortimer.

Adjunct-directeur en uitgeefmanager Wim Verheije (61 jaar) werkte nauw samen met Alexis en werd zijn opvolger als CEO bij Ballon Media. Hij meldde tijdens zijn toespraak bij de begrafenis op dinsdag 4 juni dat Alexis de laatste maanden oververmoeid was en veel rust moest nemen.  Alexis werd het slachtoffer van zijn eigen enthousiasme, gedrevenheid en doorzettingsvermogen.

Hij werd geboren in 1969 en stierf op zaterdagnamiddag, 25 mei 2019, amper 50 jaar oud, door een auto-ongeluk.

In memoriam: Olivier Cinna (1972-2019)

olivier-cinna-19537-2mqa

Olivier Cinna werd pas op 21 december 1972 geboren, maar hij overleed al op 24 maart 2019.

Hij was bij ons niet bekend, omdat er pas onlangs een album van hem uit het Frans in het Nederlands werd vertaald: Hibakusha, over een Duitser die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar Hiroshima wordt gestuurd, enige tijd vóór de bom valt. De Nederlandse editie bevat een goeie uitleiding.

Andere boeken die hij tekende verschenen in het Frans:

Mr. Deeds, scenario Olivier Cinna en Hugues Fléchard, in 2005

Fête des morts, scenario Stéphane Piatzszek, in 2011

Ordures, scenario Stéphane Piatzszek,, eerste deel: Entrée nord in 2014, en tweede deel Sortie sud in 2015.

In memoriam: Ben Vranken (1962-2019)

Ben-Vranken

Ben Vranken stierf onverwachts aan een hartaanval tijdens de nacht van 21 op 22 maart 2019.

Hij werd geboren in Vlissingen (Zeeland, NL) in 1962, en zijn strips speelden zich vaak af op het strand of aan zee.

Hij gaf het een en ander in eigen beheer uit. Hij tekende graphic novels in een stijl die soms doet denken aan Crumb, niet alleen qua lijnvoering, maar ook omdat hij een wereld in verval tekent. Zelf noemde hij Zeeland “de meest desolate provincie van het land, waar het altijd herfst lijkt te zijn.” in de inleiding bij Dode varkens.

Hij publiceerde veel in eigen beheer. Titels zijn Nehalennia: Het Stenen Raadsel (1997), Groste Nood! (1999), Souvenir (1999), Kustbewoners (2001) en Schroot (2008).

In 2017 gaf uitgeverij Xtra de bundel Dode varkens uit. Dat wordt wel eens bij de beste strips van 2017 geklasseerd. Het is een zeer compleet overzicht van het werk van een stripmaker die al tientallen jaren zijn eigen(wijze) koers vaart.

Hij werkte voor het Groningse stripblad Gr’nn en voor Zone 5300, waarvoor hij het logo en enkele strips tekende.

Erg bekend was Ben Vranken niet. Er bestaat niet eens een Wikipedia-pagina over hem.

dode-varkens-verzameld-werk-van-ben-vranken

In memoriam: Patty Klein (1946 – 2019)

klein_erik_opa

Patty Klein is dood.

Patty wie?

Dat was de reactie van de meeste medewerkers van de blog, en dat verdient Patty Klein niet.

Ze was schrijver-dichter-scenarist, en werkte aan heel wat strips mee. Ze werkte fulltime als scenarist vanaf 1966, maar was buiten Nederland niet erg bekend. Vanaf 1973 schreef ze veel voor het meisjesblad Tina.

Ze is het bekendst voor Noortje, een onhandig meisje dat het hoofdpersonage werd voor een serie die ze in 1975 bedacht samen met Jan Steeman, een naam die vreemd genoeg bekender is. In 2016 liep de reeks al 41 jaar, waardoor het de langstlopende stripreeks in de Nederlanden was gemaakt door hetzelfde duo.

Onder de naam Patty Scholten publiceerde ze enkele dichtbundels. Haar echte naam was eigenlijk Patricia Cecilia Klein. Scholten was de familienaam van haar echtgenoot.

Ze werd geboren op 25 januari 1946 in Den Haag (Nederland), maar ze groeide op in Amsterdam (NL). Ze publiceerde verhalen en gedichten in het middelbareschoolblad. Toen ze twintig was, werd ze leerling van Andries Brandt van Marten Toonder Studio’s. Ze werkte aan bijna elke strip van de studio’s mee. Haar proefopdracht was het scenario van Tom Poes en de Woelwater. Ze schreef ook twintig gagstrips voor Panda. In die periode werkte ze mee aan scenario’s voor Walt Disney-strips die door Toonder werden geleverd, maar het meeste werk voor Toonder deed ze anoniem.

Ook voor de personages van Hanna-Barbera Yogi Beer, Cave Kids en De Flintstones schreef ze verhalen. Die werden opgenomen in het maandblad De Flintstones.

Andere stripbladen waarin haar werk verscheen, waren Sjors, Pep en Eppo, met verhalen voor o.a. Dino Attanasio (1973-1975).

Op haar 45e begon ze weer te dichten. Ze schreef vormvaste verzen, voornamelijk sonnetten en zeer veel daarvan gaan  over dieren, vaak geïnspireerd door haar vrijwillerswerk voor dierentuin Artis en door haar biologiestudies. Ze schreef ook een autobiografie in sonnetten.

Rekening houdende met haar enorme carrière als scenarioschrijfster, waarvan we hier maar enkele titels hebben vermeld, en de waardering voor haar sonnetten, is het vreemd dat haar naam niet bekender is.

Patty overleed na de revalidatie wegens een val in een verzorgingstehuis in Ede (NL), en stierf op 15 maart 2019.

Nominaties en prijzen:

Biografie van literair werk:

  • 1995 – Het Dagjesdier (Uitgeverij Atlas)
  • 1997 – Ongekuste kikkers (over dieren en mensen)
  • 2000 – Een tuil zeeanemonen (sonnettencyclus over de 17e-eeuwse VOC-koopman en bioloog Rumphius, die de dieren- en plantenwereld van de Molukken beschreef)
  • 2002 – Slapen zonder weerga (Uitgeverij Atlas)
  • 2004 – Bizonvoeten (Uitgeverij Atlas)
  • 2006 – Looiedetten (Uitgeverij Atlas)
  • 2009 – Noem mij dier (Uitgeverij Atlas)
  • 2011 – De ziel is een pannenkoek (Uitgeverij Atlas) (autobiografie in sonnetten)