Verdwijnt Andreas van internet?

Pas hebben we ontdekt dat Andreas zijn Twitter-account heeft verwijderd, omdat hij genoeg had van “alle halve garen en idioten op het plaftform”, terwijl hij had geprobeerd ze “te vermijden, maar het algoritme bleef ze terugbrengen.”

Dat ontdekten we door een bericht op 22 mei 2022 op Dossier Andreas.

Maar onze favoriete stripauteur had wel twee Instagram-accounts behouden: op de ene publiceert hij foto’s, en op de andere tekeningen. Daarmee heeft hij af en toe een teken van leven, zodat de liefhebbers weten dat alles goed is met hem.

Maar er is een kink in de kabel.

Een Ierse internet-waakhond vindt dat Meta geen gegevens van Europeanen met de Verenigde Staten mag delen. Regelgeving daarover is aangepast, maar Meta houdt geen rekening met die nieuwe regels.

Het gevolg daarvan is dat Facebook en Instagram in Europa van internet zouden kunnen verdwijnen. De EU en de V.S. onderhandelen wel over een nieuwe tekst voor trans-Atlantische gegevensoverdracht, en er is in maart 2022 een voorlopig politiek akkoord bereikt, maar de onderhandelingen over de juridische details zijn vastgelopen.

Er wordt door sommigen niet voor het einde van dit jaar een definitief akkoord verwacht.

Ondertussen heeft een woordvoerder van de Ierse commissie voor gegevensbescherming bevestigd dat ze het blokkeringsbevel afgelopen donderdag 7 juli 2022 naar de Europese toezichthouders hebben gestuurd.

Of het allemaal zo’n vaart zal lopen, is af te wachten. Grote bedrijven zoals Meta hebben doorgaans ook buiten de V.S. servers staan, om opgevraagde gegevens zo dicht mogelijk bij de potentiële gebruikers te brengen, zodat ze zo snel mogelijk kunnen worden bediend.

Eerder heeft Meta echter besloten de bouw van een severpark in Nederland af te gelasten, omdat er te veel verzet was van de plaatselijke bevolking. Zij vond het niet kunnen dat de multinational Meta alle opgewekte elektriciteit van een met staatssubsidies (belastinggeld) gebouwd windmolenpark zomaar zou mogen gebruiken, terwijl ze zelf door het gastekort in de kou dreigt te zitten. Niets in de cloud kan nu eenmaal zonder fysieke aanwezigheid op de grond.

Kazuki Takahashi, tekenaar van Yu-Gi-Oh! dood gevonden (1963-2022)

Kazuki Takahashi van Yu-Gi-Oh! is als 60-jarige levenloos in zee gevonden. Hij stief woensdag, 6 juli 2022.

Van Yu-Gi-Oh! verschenen ook 24 afleveringen in het Nederlands

Zijn lichaam werd in zee gevonden bij de Japanse stad Nago, op het zuidelijke eiland Okinawa. Hij had een snorkeluitrusting bij zich. De politie doet onderzoek naar zijn overlijden.

Hij werd geboren in 1963 in Tokyo. Hij was een ziekelijk kind, waardoor hij in bed veel anime zag. Begin jaren 1980 startte hij als professioneel mangaka, maar brak pas eind jaren 1990 internationaal door met Yu-Gi-Oh!

Er volgden tekenfilms, een kaartspel en nog wat andere afgeleide producten.

In 2015 kreeg Takahashi nog de Inkpot Award van Comic-Con International in Amerika.

In memoriam: Remco Campert (1929-2022)

Vandaag, maandag 4 juli 2022, overleed de auteur Remco Campert. Hij was een veelzijdig auteur die zowel romans als verhalen en columns en poëzie schreef. Hij was ook erg productief. Er was wel eens een jaartje zonder uitgave, maar vaak waren er twee en soms zelfs drie publicaties in één jaar tijd.

In 2015 ontving hij de Prijs der Nederlandse Letteren.

Dat was trouwens niet zijn enige prijs. Hier volgt een tamelijk volledige lijst:

1953 – Reina Prinsen Geerligsprijs voor Berchtesgaden
1955 – Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam voor Gedicht met een moraal
1956 – Jan Campert-prijs voor Met man en muis en Het huis waarin ik woonde
1958 – Anne Frank-prijs voor Vogels vliegen toch
1959 – Prozaprijs van de gemeente Amsterdam voor De jongen met het mes
1960 – Prijs van de Amsterdamse Kunstraad voor De jongen met het mes
1976 – P.C. Hooft-prijs voor zijn poëtisch oeuvre
1987 – Cestoda-prijs
2011 – Gouden Ganzenveer
2014 – Gouden Schrijfmachine
2015 – Prijs der Nederlandse Letteren
2018 – Akademie van Kunstenpenning van de KNAW

Hij was tot op hoge leeftijd actief. Zijn laatste werk was een poêziebundel, Mijn dood en ik, in 2019.

Remco Campert werd op 28 juli 1929 geboren in ‘s-Gravenhage als zoon van de Nederlandse schrijver Jan Campert (15 augustus 1902 – 12 januari 1943 in een concentratiekamp) en de Nederlandse actrice Wilhelmina Joekie Broedelet (4 oktober 1903 – 3 juli 1996).

Een anekdote, vandaag gebeurd:

In de boekhandel zei ik aan de nieuwe dat Remco Campert was gestorven. Ze hoorde het in Keulen donderen. Wist totaal niet wie Remco Campert was. Ze probeerde haar gezicht te redden door de indruk te geven dat ze er wel al eens van had gehoord, maar dat was niet waar. Ze kende hem totaal niet. Dan vraag ik me toch af wat dat mens daar staat te doen.

Frank Roger verjaart

Door Peter Motte, 555 woorden

Tussen R.E. Raspe met zijn “De avonturen van Baron von Münchhausen” en J.-H. Rosny aîné met zijn “Les navigateurs de l’infini” staan op mijn bibliotheek zowat twintig stukken van een andere schrijver, gaande van Vlaamse Filmpjes tot bundels en experimenteel proza, en zelfs beeldende kunsten, allemaal het werk van een zekere Frank Roger uit Gent.

Vandaag, 30 maart, is zijn verjaardag. Alhoewel het me niet zou verbazen dat ik binnenkort een e-mail van hem krijg waaruit blijkt dat hij op een heel andere dag verjaart.

Ik leerde hem jaren geleden kennen toen ik een lezing door Patrick Bernauw organiseerde aan de universiteit van Gent. Eddy C. Bertin kwam ook, en hij had iets meegebracht. Dat was Frank Roger. Hij was een interessante aanvulling op de aanwezigen tijdens de lezing, want het bezoekersaantal was daardoor gevoelig gestegen. Het voordeel van zo’n klein publiek is dat je daarna in een kroeg allemaal samen kunt verder kletsen.

Frank Roger is niet iemand die bij een eerste ontmoeting veel zegt. Hij wekt zelfs de indruk erg zwijgzaam te zijn. Maar dat is een verkeerde indruk. Hij is wel een schrijver, maar is desondanks in staat om ook een normaal gesprek te voeren. Alhoewel het me niet zou verbazen dat ik binnenkort een e-mail van hem krijg waaruit blijkt dat hij geen normale gesprekken voert.

In sommige kringen staat hij bekend als “de man met de lelijke voorpagina’s”. Waar dat idee vandaan komt, is me niet helemaal duidelijk, maar het zou me niet verbazen dat het hem helemaal niet verontrust. Hij is hoe dan ook iemand die voorpagina’s heeft.

Na die eerste ontmoeting bleven we contact houden, en toen ik het tijdschrift De Tijdlijn begon uit te geven, was hij een van de eersten aan wie ik verhalen vroeg (Stephen King was niet beschikbaar en zowel Isaac Asimov als J.R.R. Tolkien waren al overleden.)

Zijn stroom aan inzendingen werd voortdurend groter. Ze waren moeilijk te klasseren. Er zit in Rogers verhalen een vorm van humor verborgen die moeilijk aan de oppervlakte komt, en sterk reageert op actuele omstandigheden. Ik vraag me af wat hij zou schrijven naar aanleiding van de tweefrontenoorlog in de Oekraïne, die zich zowel in cyberspace als op het slagveld afspeelt, waar het traditionele overwicht van tanks te niet is gedaan door drones en draagbare raketlanceerders.

De publicaties in De Tijdlijn namen toe, tot hij op de duur zelfs twee keer in elke aflevering stond: telkens met een aflevering van “De ware anekdoten van de Lege Zandloper” en met een extra verhaal erbovenop.

Hij verscheen ook in andere tijdschriften, en niet alleen in Vlaanderen en Nederland. De omliggende landen zagen al gauw Frank Roger in het Engels, Frans en Duits verschijnen, maar het breidde zich altijd verder uit. Het leek wel een buitenaards virus. Zelfs exotische talen zoals Chinees en kunsttalen zoals Esperanto waren niet veilig.

Gelukkig verscheen er af en toe ook een bundel, en nadat ik de laatste had gelezen, vond ik zelfs dat ze gebundeld nog sterker tot hun recht komen dan in tijdschriften.

Dat we hem een gelukkige verjaardag wensen, is dan ook niets anders dan een poging om hem zo ver te krijgen dat hij blijft schrijven en publiceren.

30 maart 2022

Site van Frank Roger

Veiling Kuifje: nieuw record

Kuifje-tekeningen, -albums en -memorabilia blijven gigantische prijzen halen.
In vergelijking met de reguliere kunstmarkt, zoals olieverfschilderijen en bronzen beeldhouwwerk, stelt het nog altijd weinig voor, maar de kaap van één miljoen euro is wel al overtuigend doorbroken.
Een ontwerp voor een cover uit 1936 van De Blauwe Lotus haalde, veilingkosten inbegrepen, 3,175 miljoen euro. Het is het hoogste bedrag ooit voor een originele striptekening.
Casterman wees de tekening af, omdat de drukkosten te hoog zouden zijn geweest.
Hergé deed ze cadau aan het toenmalige zevenjarige zoontje van de uitgever, die ze gewoon opborg. Pas na zijn overlijden besloten de erven ze te verkopen.

Ezzulia lees-uitdaging november 2020

Het is een goed moment om als uitdaging van de maand november 2020 van Ezzulia de leden te vragen om samen 15 boeken te lezen van een Vlaams auteur.

De minister van cultuur van de Vlaamse Gemeenschap Jan Jambon roept immers een nieuwe Vlaamse literatuurprijs in het leven. In 2017 werd voor de laatste keer een literatuuprijs van de Vlaamse Gemeenschap uitgereikt.

De prijs moet worden georganiseerd door het boekenfonds Literatuur Vlaanderen.

Er zullen twee prijzen zijn: de eerste pijs is voor volwassenen en behelst zowel fictie als non-fictie. De tweede prijs is voor het beste kinder- of jeugdboek.

De nieuwe prijs heeft nog geen naam. Hij wordt toegekend vanaf 2022, en wordt telkens in februari uitgereikt.

Meer info: http://www.ezzulia.nl/forum/viewforum.php?f=217

Deelname en inschrijving is gratis, net als registratie voor het forum.
Regitratie: http://www.ezzulia.nl/forum/ucp.php?mode=register

De challenge van oktober 2020 bij Ezzulia was heel simpel en voortbordurend op de challenge van septemberd: Kies een titel met de beginletter uit het woord “OKTOBER”

Gelezen boeken:
1 The Secret Garden, door Linda Chapman
2 Bas Banning en de mysterieuze kabelbaan, door A. van Aardenburgh
3 Bloemen van de duisternis, door Tatiana de Rosnay
4 Bas Banning en de Zwarte Ruiter, door A. van Aardenburgh
5 Terug naar Kongo, door Lieve Joris
6 Bas Banning en de schatgravers, door A. van Aardenburgh
7 Rookgordijn, door Philip Margolin
8 Onhoudbaar, door Linwood Barclay
9 Oost, west, thuis, door Linda Holmes
10 Terug naar Tarvod, door Boris O. Dittrich
11 Broeders van het zwaard, door Diana Gabaldon
12 Bevroren goud, door Cilla en Rolf Börjlind

In memoriam: Sean Connery (1930-2020)

Vandaag wordt gemeld dat Sean Connery is overleden, ik vermoed aan een hartaanval, omdat hij zich al enkele dagen “onwel” voelde. Hij stierf thuis op de Bahama’s.

Hij was een Schot en zette zich erg in voor de onafhankelijkheid van Schotland. “Als Schotland onafhankelijk wordt,” zei hij, “keer ik terug van de Bahama’s.”

Hij werd bekend door James Bond, maar dat was niet zijn favoriete rol.

Wel een favoriete rol was die van William von Baskerville in The Name of the Rose, naar het boek van Umberto Eco. Connery hield van de rol o.a. omdat in de film een bibliotheek een belangrijke rol speelt.

Sciencefiction- en fantasyfans kennen hem ook van rollen in Outland, Zardoz, Highlander, The Time-Bandits en Meteor. Hij zat ook in popcorn-films zoals Indiana Jones and the Last Crusade en The Avengers (1998).

Voor comics-liefhebbers is hij Quatermain uit The League of Extra-Ordinary Gentlemen.

Sean Connery zal een van de laatste grote acteurs zijn. Niet omdat de jongere zo veel slechter zijn – Daniël Craig is geweldig goed – maar omdat hij een van de laatste acteurs zal zijn met zo’n grote verscheidenheid aan rollen in heel verschillende films qua inhoud, stijl en … budget. Hij trad op in “kleine” films zoals “The Hill”, een type film dat nu niet eens meer in de bioscoopzalen geraakt. Toen Connery acteerde, was het filmaanbod in de bioscoop gevarieerder dan nu.

Bronzen Adhemar 2020 voor Charel Cambré

Een persberichct van Stipgids bracht ons ervan op de hoogte dat Charles Cambré de Bronzen Adhemar 2020 heeft gewonnen.

De Bronzen Adhemar, genoemd naar de geniale zoon van dagbladverschijnsel Nero, bekroont sinds 1977 een Vlaamse stripauteur. De prijs wordt uitgereikt door Stripgids.

De laureaat van 2020, Charel Cambré, is donderdag bekendgemaakt. Dat gebeurde in Tour & Taxis ter gelegenheid van het jaarlijkse Stripfeest/Fête de la B.D. in Brussel. Traditiegetrouw krijgt de winnaar van de Bronzen Adhemar niet alleen een geldprijs van 10.000 euro, maar ook een overzichtstentoonstelling in cultuurhuis de Warande, in de thuisstad van Stripgids, Turnhout. Charel Cambré is een virtuoze ‘allestekenaar’ en is de tekenaar van de Suske en Wiske– spin-off Amoras.

Uit het juryrapport:
“Met Charel Cambré bekroont de jury een veelzijdig auteur die als een echte voortrekker van de stripsector in Vlaanderen mag beschouwd worden. Een stripmaker die mensen in de breedte aanspreekt en met ‘Amoras’ een strip heeft gecreëerd die zijn plaats heeft in de stripgeschiedenis. Vraag hem het meest waanzinnige dat in je hoofd opkomt om te tekenen en hij tekent het, schijnbaar moeiteloos. Charel Cambré is een grafische alleskunner en heeft dan ook nog eens een stijl die goed verkoopt. Hij kan enorm snel tekenen en met amper een paar lijnen een heel goede typering neerzetten. Wanneer hij plaats neemt achter zijn tekentafel, verschijnen de prachtigste dingen op het tekenpapier. Zijn tekenstijl spreekt heel veel mensen aan.”

De jury besliste unaniem om Charel Cambré de Bronzen Adhemar toe te kennen voor zijn indrukwekkend oeuvre, zijn werklust, zijn ongeëvenaarde tekentalent en zijn voorbeeldrol die hij opneemt met zijn studio.

De jury van de Bronzen Adhemar 2020 bestond uit:
Jeroen Janssen (Laureaat Bronzen Adhemar 2018)
Patrick Van Gompel (journalist VTM Nieuws en vooral een van de stichters van de Stripgidsdagen)
Chris Mokken (Media Management Scratch Books)
Lieve Quadflieg (deskundige communicatie van Turnhout)
Mila Van Goethem (stripauteur en redactielid Stripgids)
Wouter Porteman (medewerker Stripspeciaalzaak.be)
Chris Van Camp (auteur)

In de voetsporen van Willy Vandersteen

De stripreeks ‘Amoras’, een nevenreeks van Vandersteens Suske en Wiske, tekent Cambré in samenwerking met scenarist Marc Legendre, laureaat van de Bronzen Adhemar 2013.
Hij is manager van een studio om al zijn strips, cartoons en illustratiewerk tijdig bij zijn opdrachtgevers te krijgen. Cambré tekende o.a. Suske en Wiske Junior, zijn eigen jeugdreeks Jump, de voetbalstrip Pinanti United, de koningsstrip Filip en Mathilde, zijn versie van Robbedoes, een kijkje in de stripwereld met Heden Verse Vis en cartoons voor talrijke magazines…

Tentoonstelling in De Warande

Op 26 november 2020 opent een overzichtstentoonstelling in Cultuurhuis de Warande in Turnhout. Dan ontvangt de laureaat tijdens een feestelijke zitting uit handen van Vlaams minister van Cultuur Jan Jambon het beeldje van de Bronzen Adhemar. De tentoonstelling loopt tot 10 januari 2021 en reist daarna door naar o.a. Brussel (Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal).

Meer info over de Bronzen Adhemar en de lijst met laureaten sinds 1977 op https://stripgids.org/bronzen-adhemar

Foto © Veronique Onderdonck