Heeft Rork nog een leven?

View this post on Instagram

Wip

A post shared by Andreas Martens (@andreastries) on

Op zijn Instagram-account andreastries publiceerde Andreas op 28 augustus 2017 bovenstaande tekening met de vermelding “Wip”, wat betekent “Work in progress”.

Betekent het dat hij aan een nieuw album over Rork werkt, of dat hij aan een opdracht werkt, of dat hij alleen maar in de gauwte een tekening publiceerde waar hij voor zijn plezier wat aan krabbelt, maar die nog niet af is?

28 augustus 2017 is natuurlijk al een tijd geleden, maar we vragen het ons af …

Advertenties

Rork in Melisande

De geschiedenis van Rork stopt niet!

In Spirou 4179 van 16 mei 2018 zegt Clarke, in een interview over de reeks “Mélusine” (Melisande in het NL):
“Voor de vader van Melisande wou ik een majesteuze man die me deed denken aan Rork, de held van Andreas, waarvan ik een grote fan ben.”

En voilà:

papamelusinerork1

Andreas: Rork! (2)

7618a-dyn006_original_150_204_jpeg_2593724_eeab935b466d8806dc22247318abf239

Dus raakte ik verslingerd aan het werk van Andreas door een bezoek aan een vriend in Nederland.
Op de terugweg zat de sfeer van het verhaal voortdurend in mijn hoofd rond te spoken, en een jaar of wat later gaf ik mijn eerste tijdschrift uit: De wereld der fantasie.
Het openingsverhaal heette ook De wereld der fantasie, en dat was helemaal op mijn ervaring met Rork gebaseerd.
In het tijdschrift verscheen alleen een eerste deel van één pagina, maar uiteindelijk kwamen er vier deeltjes van elko ongeveer één bladzijde. Die werden nooit in dat tijdschrift gepubliceerd, maar wel allemaal samen in het Nederlandse blad Fantastische vertellingen,
Uiteindelijk werd het verhaaltje 9 keer uitgegeven

Een volledige bibliografie:
Nederlandse uitgaven
– De wereld der Fantasie (zelf uitgegeven)
– KOLB, het tijdschrift van de oudleerlingenbond van het St.-Jozefsinstituut Geraardsbergen (België)
– In en om St.-Amandus, het schoolblad van de ondertussen gesloten school St.-Amandus te Gent (België)
– Fantastische Vertellingen, het voormalige papieren tijdschrift van Remco Meisner
– SF-Terra 140
– De Tijdlijn 31 (zelf uitgegeven)
– op Internet
Franse uitgaven
– “La ligne de temps hors-série 1” (uitgeput)
– Lunatique 70, les univers de l’imaginaire http://www.eons.fr/

Andreas: Rork!

cb772-dyn006_original_150_204_jpeg_2593724_9a0407712e70cf6d9eb0ff77bad5db1c

Deze geschiedenis werd nooit verteld: waarom ik de blog Andreas, striptekenaar was begonnen.
Ik startte het op in mei 2007, de 10e mei om precies te zijn. Ik had waarschijnlijk niet veel te doen, want het was een donderdag.
De redenen: na een bezoek aan vrienden in Nederland was ik een groot liefhebber geworden van Andreas. Ik had in Eemnes in oude afleveringen van het weekblad Kuifje de reeks Rork van Andreas ontdekt, een stripreeks die bestond uit aan elkaar geschakelde korte verhalen, als hoofdstukjes van een striproman, vol magie en grafische experimenten.
Dat was nog uit de vroege jaren van Andreas. Zijn virtuositeit was duidelijk, maar zijn stijl ontwikkelde zich nog razendsnel.
Het eerste hoofdstuk, Een eeuw voor een huis, was gedetailleed realisme. De belangrijkste overeenkomst met zijn latere werk zijn de gestileerde houdingen van zijn personages: er zit altijd wat dramatiek in Andreas’ figuren.
Eerlijk gezegd trekt dat type stijl me niet direct aan. Dat is ook de reden dat ik geen grote fan ben van de onlangs overleden striptekenaar William Vance, al wil ik zijn kwaliteiten erkennen.
Maar het verhaal had iets.

Het gaat over een schrijver die een vriend of goede bekende om hulp heeft gevraagd. Zoals vaker in de werken van Andreas blijven veel dingen in het vage, wat de magisch-realistische sfeer ondersteunt. Die vriend of goede bekende is nog raadselachtiger dan het raadsel waarvoor de mand een oplossing wil.
De auteur was ’s morgens wakker geworden met een beschreven blad papier voor zich. Alleen kan hij het laatste stuk van die tekst niet lezen, omdat het is geschreven in een taal die hij niet kent, en zelfs in een schrijft dat hij niet kent.
Toch is hij zeker dat hijzelf het heeft geschreven, want het laatste woord dat hij met een ganzenveer had neergezet, gaat zonder onderbreking over in het eerste nieuwe woord, zelfs zonder dat de pen van het blad werd geheven. Het laatste woord van de schrijver en het eerste onbekende woord werden in één haal neergezet.
Bovendien herinnert de schrijver zich niets meer.

Dergelijke onmogelijkheden kunnen niet anders dan de nieuwsgierigheid en bezorgdheid van de vriend of goede bekend prikkelen. Die vriend of goede bekende heet Rork, en Een eeuw voor een huis werd het eerste van talrijke stijlvolle mysterieuze verhalen.