Malpertuis, door Jean Ray

Het stripalbum Malpertuis van I.R. Ineke is gebaseerd op de roman Malpertuis van de Gentse schrijver Jean Ray.

Hij werd geboren als Raymondus Johannes Maria de Kremer, gewoonlijk genaamd Raymond de Kremer, en hij werkte hard aan een doorbraak in de Franse literatuur. Aangezien hij wel een Vlaming was, schreef hij ook in het Nederlands.

Malpertuis werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Frans geschreven, doordat toen veel activiteiten nu eenmaal stillagen, en de bezetting hinderde de import van Amerikaanse boeken zodat schrijvers van eigen bodem hun kans zagen.

Deze gothic novel werd eerder naar het Nederlands bewerkt door Hubert Lampo, maar hij verwrong het concept om in zijn ideeën over archetypen te passen. Het al moeilijke boek met ingewikkelde structuur werd daardoor ondoorgrondelijk. Lampo had het boek ook op een vervettingskuur gezet: het werd veel dikker.

De ontevredenheid over Lampo’s werk zorgde zowel voor een lage populariteit ervan als voor een verzuchting om een betere versie.

En die is er nu gekomen.

Poespa Productions heeft een vertaling van André Verbrugghen, Johnny Bekaert, Bart Bruggeman en Stefano Mione uitgegeven, die probeerden de taal van de Gentse schrijver zo dicht mogelijk te benaderen.

De huidige lezing brengt het gothic karakter van de oorspronkelijke roman beter naar voren, en de experimentele structuur is in deze nieuwe lezing toegankelijk geworden.

De vele verklarende voetnoten over personen en begrippen geven een documentaire meerwaarde aan de uitgave, die ook nog een korte biografie van de auteur en een beschrijving van de ontstaansgeschiedenis van het boek bevat.

Het is een vlot leesbare en boeiende toevoeging aan elke bibliotheek over Vlaamse en Nederlandse literatuur, over horror, en over Gent.

Poespa Producties, een afdeling van Johnny Bekaert / Graphic Things
Ottergemsesteenweg 334, 9000 Gent, België, tel. +32-(0)9-329.48.68 – www.poespaproducties.be

Voorpagina: Steven Van Hasten, paperback, 320 pagina’s, 14 x 20 cm, boekhandelsprijs 24 euro, D/2022/14.650/2, ISBN 97-8-976407-0569

Frank Roger verjaart

Door Peter Motte, 555 woorden

Tussen R.E. Raspe met zijn “De avonturen van Baron von Münchhausen” en J.-H. Rosny aîné met zijn “Les navigateurs de l’infini” staan op mijn bibliotheek zowat twintig stukken van een andere schrijver, gaande van Vlaamse Filmpjes tot bundels en experimenteel proza, en zelfs beeldende kunsten, allemaal het werk van een zekere Frank Roger uit Gent.

Vandaag, 30 maart, is zijn verjaardag. Alhoewel het me niet zou verbazen dat ik binnenkort een e-mail van hem krijg waaruit blijkt dat hij op een heel andere dag verjaart.

Ik leerde hem jaren geleden kennen toen ik een lezing door Patrick Bernauw organiseerde aan de universiteit van Gent. Eddy C. Bertin kwam ook, en hij had iets meegebracht. Dat was Frank Roger. Hij was een interessante aanvulling op de aanwezigen tijdens de lezing, want het bezoekersaantal was daardoor gevoelig gestegen. Het voordeel van zo’n klein publiek is dat je daarna in een kroeg allemaal samen kunt verder kletsen.

Frank Roger is niet iemand die bij een eerste ontmoeting veel zegt. Hij wekt zelfs de indruk erg zwijgzaam te zijn. Maar dat is een verkeerde indruk. Hij is wel een schrijver, maar is desondanks in staat om ook een normaal gesprek te voeren. Alhoewel het me niet zou verbazen dat ik binnenkort een e-mail van hem krijg waaruit blijkt dat hij geen normale gesprekken voert.

In sommige kringen staat hij bekend als “de man met de lelijke voorpagina’s”. Waar dat idee vandaan komt, is me niet helemaal duidelijk, maar het zou me niet verbazen dat het hem helemaal niet verontrust. Hij is hoe dan ook iemand die voorpagina’s heeft.

Na die eerste ontmoeting bleven we contact houden, en toen ik het tijdschrift De Tijdlijn begon uit te geven, was hij een van de eersten aan wie ik verhalen vroeg (Stephen King was niet beschikbaar en zowel Isaac Asimov als J.R.R. Tolkien waren al overleden.)

Zijn stroom aan inzendingen werd voortdurend groter. Ze waren moeilijk te klasseren. Er zit in Rogers verhalen een vorm van humor verborgen die moeilijk aan de oppervlakte komt, en sterk reageert op actuele omstandigheden. Ik vraag me af wat hij zou schrijven naar aanleiding van de tweefrontenoorlog in de Oekraïne, die zich zowel in cyberspace als op het slagveld afspeelt, waar het traditionele overwicht van tanks te niet is gedaan door drones en draagbare raketlanceerders.

De publicaties in De Tijdlijn namen toe, tot hij op de duur zelfs twee keer in elke aflevering stond: telkens met een aflevering van “De ware anekdoten van de Lege Zandloper” en met een extra verhaal erbovenop.

Hij verscheen ook in andere tijdschriften, en niet alleen in Vlaanderen en Nederland. De omliggende landen zagen al gauw Frank Roger in het Engels, Frans en Duits verschijnen, maar het breidde zich altijd verder uit. Het leek wel een buitenaards virus. Zelfs exotische talen zoals Chinees en kunsttalen zoals Esperanto waren niet veilig.

Gelukkig verscheen er af en toe ook een bundel, en nadat ik de laatste had gelezen, vond ik zelfs dat ze gebundeld nog sterker tot hun recht komen dan in tijdschriften.

Dat we hem een gelukkige verjaardag wensen, is dan ook niets anders dan een poging om hem zo ver te krijgen dat hij blijft schrijven en publiceren.

30 maart 2022

Site van Frank Roger

Andreas’ L’Argentine in het Nederlands?

Vraagte-gejeerdken

Verschijnt L’Argentine van Andreas in het Nederlands?

Die vraag houdt alle liefhebbers op dit moment bezig, en we spioneerden wat in het wereldje om duidelijkheid te krijgen.

Maar de raadsels werden alleen maar groter.

Onze contactpersoon zei louter dat er daarover “nog niets beslist” was, maar wij kunnen niet geloven dat het een definitief “nee” is.

Vooral omdat hij eraan toevoegde: sowieso brengen ze “eerst nog een eigen publicatie met werk van Andreas uit”.

Wat is dan die “eigen publicatie met werk van Andreas”?

Zelfs de Fransen zijn jaloers op de uitgaven van Sherpa van Andreas, en er is nog heel wat verspreid werk dat nog nooit werd gebundeld, en zelfs niet in het Nederlands verscheen.

Zodra we meer weten, brengen we jullie op de hoogte.