In memoriam: Philippe “Tome” Vandevelde (1957-2019)

philippe-vandevelde-c2322ce6-3659-45be-9c85-01deac6836c-resize-750

Op 5 oktober 2019 overleed onverwachts Philippe Vandevelde, beter bekend als de stripscenarist Tome.

Misschien het merkwaardigste gebeuren in zijn leven is, dat hij strips leerde kennen toen hij op vijfjarige leeftijd een tijd blind was na een oogoperatie, en er hem enkele stripalbums werden opgelezen.

Samen met Jean-Richard “Janry” Geurts en Stéphane “Stuf” De Becker volgde hij avondlessen striptekenen. Tome begon dus wel degelijk ook als tekenaar, maar later koos hij definitief voor het schrijven van scenario’s. Hij heeft eigenlijk zijn hele leven met Janry en Stuf samengewerkt, en het overlijden van die laatste in 2015 was voor hem een zware klap.

Toen Janry assistent was van Luc “Dupa” Dupanloup voor de reeks Dommel, stelde Janry aan Tome voor om hem te vervangen omdat ze in een gelijkaardige stijl tekenden  Dupa gaf werk van Greg door aan Tome en Janry, waardoor Tome bijvoorbeeld decors van Olivier Blunder heeft getekend.

Tome en Janry werkten ook voor Philippe “Turk” Liégeois en Bob De Groot voor de reeks Robin Hoed, en in die periode koos Tome meer en meer voor het schrijven zelf.

Vanaf 1984 was Tome een van de scenaristen van de reeks De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, waarop hij samen met Janry rond 1987 De kleine Robbe baseerde.

Tome werkte vanaf 1993 ook mee aan de gagreeks De tekenbende van de Mazda die in het stripblad Spirou/Robbedoes verscheen, en in album werd uitgegeven als De Mazdabende. Die reeks was losjes gebaseerd op een periode van ongeveer 10 maanden waarin de drie striptekenaars Marc Michetz, Bernard Hislaire en Christian Darasse samen een atelier hadden. Tome zelf was daar niet bij.

In 1986 bedacht hij samen met tekenaar Luc Warnant de politiereeks Soda, waaraan later ook Bruno Gazzotti Gazzo, Olivier Labalue en Dan Verlinden tekenden.

In 1990 publiceerde hij samen met Philippe Berthet Sur la route de Selma. en samen met Ralph Meyer maakte hij Hard tegen Hard.

Philippe “Tome” Vandevelde werd geboren op 24 februari 1957 in Brussel, en stierf daar in de nacht van 5 oktober 2019 op de leeftijd van 62 jaar aan een hartaanval.

Roze Bottel en Duifje Vleugelslag: integrale editie 4

rozebottel4

SAGA Uitgegaven kondigt voor januari 2019 het vierde deel aan van de integrale editie van Roze Bottel en Duifje Vleugelslag, een verrassende reeks voor hard-boiled scenarist Greg van onder andere Bernard Prince (niet te  verwarren met Prins Bernhard), Bruno Brazil en Comanche.

Greg kon zowat alle kanten op. Hij scenariseerde ook het verhaal voor de tekenfilm Kuifje en het Haaienmeer, en leverde verhalen af voor Luc Oriënt, Johnny Congo, Chick Bill, Kees en Klaas en Dientje.

Met deze Roze Bottel en Duifje Vleugelslag: Integrale 4 is die reeks volledig verzameld. De sprookjesachtige verhalen, vaak met symbolische diepgang, werden getekend door de zwierige en gedetailleerde pen van Dany.

Elk deel bevat een inleiding over de omstandigheden waarin de verhalen ontstonden. Greg was niet altijd zacht voor zijn tekenaars en medewerkers, maar de resultaten mogen gezien en gelezen worden.

In memoriam: Eddy Paape, 3 juli 1920 – 12 mei 2012

eddy paape, luc oriënt, andreas, oom wim, robbedoes, kuifje, jijé, jan kordaat, Jean Doisy, Yvan Delporte, Jean-Michel Charlier, Vandaag is Eddy Paape overleden in Brussel.
Zijn echte naam was Edouard Paape. Hij werd geboren op 3 juli 1920 in Grivegnée, en stierf op zaterdag 12 mei 2012 in Brussel.
Paape leerde tekenen aan de Sint Lukasacademie in Brussel, waar hij ook André Franquin leerde kennen.
Daarna ging hij bij dezelfde tekenfilmstudio werken waar ook Morris en Peyo werkten: CBA. En daar haalde Paape Franquin binnen.
Franquin en Morris haalden Paape dan later bij Dupuis binnen, en toen begon zijn stripcarrière.
De start is vreemd: samen met Jijé (Joseph Gillain) werkte hij aan twee albums over… Jezus!
Toen Jijé vertrok, nam Franquin de reeks Robbedoes en Kwabbernoot over, en Paape zette Jan Kordaat verder.
Jan Kordaat was niet de enige reeks die Paape voor Dupuis deed. Hij tekende ook verhalen van Oom Wim. Met Flip Flink zette hij voor de eerste keer een reeks op. Flink was op scenario van Jean-Michel Charlier, en haalde 13 delen.
Het is opmerkelijk dat iemand met zo’n klassieke opleiding en achtergrond, uiteindelijk flink uitpakte met Luc Orient.
Niet zozeer omwille van het sciencefictionelement ervan, maar wel omdat het een heel andere beeldtaal was, dan de klassieke motieven die Paape tot dan toe had getekend.
Ondanks zijn traditionele inslag, was hij gedurende zijn hele carrière in staat om zich te ontwikkelen, waarbij hij altijd op zijn academische tekenachtergrond steunde. Hij is daardoor nooit een grote vernieuwer van de strip geweest, maar door zijn degelijke tekenwerk was hij wel altijd een belangrijke steunpilaar.
Voor Andreas-liefhebbers nog dit: Andreas werkte een korte tijd aan de reeks Luc Orient: hij werkte aan de laatste pagina van “Aambeeld van de Bliksem” (die hagedis is van Andreas), en deed ook iets voor “De Sporen van Doctor X”. Andreas deed alle potloodtekeningen van “Carol, detective”, op scenario van André-Paul Duchâteau, en die door Paape in inkt werden gezet. Hij deed ook de potloodtekeningen van “Udolfo”, die Paape vervolgens inktte.
Andere series van Paape: Yorik, Tommy Banco, Les jardins de la peur