In memoriam: René “Ref” Follet, door Hervé Louinet

rené-follet-edmund-bell

Goeiedag?
Nee, de dag is helemaal niet goed.
Er is triestig nieuws.
Ik had, heb en zal altijd bewondering hebben voor zijn stijl, zijn grafische interpretatie.
Ik had het grote geluk om voor een artikel over de illustators van Jean Ray voor BDZoom René Follet telefonisch te spreken.
Hij kreeg slechts zelden bezoek voor intervieuws, en hij had geen toegang tot internet en evenmin een e-mail-adres.
Hij was een onvoorstelbaar en verbazend vriendelijke en bescheiden heer.
We besloten uiteindelijk om het interview via de post te doen: ik stuurde hem mijn vragen, en hij antwoordde per brief.
En zijn antwoorden waren zeker niet kort of kortaf.
Ik zond hem ten slotte het artikel, dat hij nakeek. Hij bracht enkele correcties aan, maar bovendien had hij subtiel in de enveloppte een foto gestopt van hemzelf en een schets die hij pas had gemaakt van Edmund Bell om het artikel te illustreren.
Hij sloot zijn brief af met een beleefdheidsformule waarin hij “bedankte voor de belangstelling die u voor mijn werk hebt.”
Een onvergetelijk moment.

Ik wil bij deze gelegenheid ook een hommage brengen aan André Chéret (27 juni 1937, Parijs – 5 maart 2020, regio Parijs). Als lezer van Pif Gadget blijf ik voor hem een plaats in mijn hart houden.
Ik ontmoette hem kort op het stripfestival van Angoulême, lang geleden toen het alleen maar een festival van gepassionneerden was.
Deze sympathieke kunstenaar heeft toen een groot portret van Rahan voor me getekend.

Hervé Louinet,

vanmorgen klaar om naar Sri Lanka te vertrekken, maar halfweg naar de luchthaven teruggekeerd wegens de huidige en toekomstige onzekerhied om na de reis weer thuis te geraken.

In memoriam: René “Ref” Follet, door André Verbrugghen

rené-follet-edmund-bell

Over René Follet

Beste vrienden,

Als voormalig stripverzamelaar heb ik alleen maar mijn grote favorieten bewaard, en daaronder bevindt zich deze man, ongelooflijk vriendelijk en zeer bescheiden ondanks zijn grote talent.

Ik kon enkele jaren geleden een tentoonstelling van zijn werk bezoeken. Een groot deel van zijn tekeningen was nooit gepubliceerd. Daarin kon men een van de bewijzen van zijn immense talent ontdekken: hij hield van tekenen en deed dat met passie.

Het is overbodig om de klemtoon op zijn talent te leggen: hij kon alles tekenen: mensen, dieren, bomen, koetsen, huizen, interieurs… En hij had een bijzondere gave voor perspectief, waardoor hij zijn scheppingen tot leven wekte.

Hij streefde niet naar bekendheid, al had hij er recht op, veel meer dan anderen die populairder waren, terwijl hij vaak in de schaduw werkte.

De wereld verliest een zeer groot kunstenaar, en men kan alleen maar elke liefhebber van prachtige grafiek aanraden om zijn albums te verschaffen.

André Verbrugghen, gastschrijver, voorzitter van de Vriendenkring Jean Ray

In memoriam: René “Ref” Follet (1931-2020)

ren-follet

Ref werd wel eens de beroemdste onbekende tekenaar van het weekblad Tintin/Kuifje genoemd.

Hij was pas 14 jaar oud toen hij een reeks illustraties maakte voor Schatteneiland van Robert Louis Stevenson, die toen als kleurenillustraties in de verpakking van chocoladerepen werden uitgegeven in de reeks La bibliothèque du chocolat Aiglon. Hij begon toen al tijdschriftartikelen te illustreren.

Hij tekende in die tijd ook voor Plein Jeu, een tijdschrift van de Belgische scouts, waarin talrijke bekende namen debuteerden: Franquin, Mitacq, Peyo, Will.

Hij werkte ook voor Scouts de France. In 1956 illustreerde hij onder de naam Ref verschillende artikelen voor Loi scoute, en een kalender voor de Scouts Baden-Powell de Belgique.

Zijn werk voor de reeks De spannende verhalen van Oom Wim voor Spirou/Robbedoes vanaf 1951 was een belangrijke stap voorwaarts. Hij tekende daarna voor Tilleux. In 1977 werkte hij zelfs mee aan de Trombone illustrée.

Belangrijke reeksen waaraan hij meewerkte waren Jan Kordaat, De avonturen van Edmund Bell, De zingari en Joris Jaspers.

Hij tekende strips voor Vance: Bob Morane, Bruno Brazil en Bruce J. Hawker en hielp mee aan de eerste twee afleveringen van Marshall Blueberry.

In het begin van de jaren 2000 schiep hij samen met Duchâteau de tweedelige reeks Terreur, gebaseerd op het leven van Mme. Tussaud, en later werkte hij samen met de auteur Rodolphe om terug te keren naar Robert Louis Stevenson met Stevenson, le pirate intérieur.

Follet won de Grand Prix van de Chambre Belge des experts en bande dessinées (CBEBD) voor Terreur in 2003, en hij kreeg de ereprijs van het Huy Comics Festival in 2005.

Hij werd geboren in Sint-Lambrechts-Woluwe (België) op 10 april 1931, en stierf op 88-jarige leeftijd op 14 maart 2020 in Brussel (België).

 

UITNODIGING: voorstelling van nieuwe biografie van Jean Ray

3154490-154ca1810103b695f6103fcf6a42b2b2

Er verschijnt een biografie van de scenarist voor de stripverhalen van Edmund Bell en van stripverhalen van Thomas Pips getekend door Buth.

De Vriendenkring Jean Ray zet zijn schouders onder de biografie die Geert Vandamme samenstelde over de Gentse auteur met de vele namen RAYMOND JEAN-MARIE DE KREMER, alias JEAN RAY alias JOHN FLANDERS.

Op donderdag 9 mei 2019 wordt het boek om 20 uur voorgesteld in AMSAB – ISG in de Bagattenstraat 174, 9000 Gent (België).

De ingang is gratis, maar om te kunnen schatten hoeveel mensen zullen opdagen, wordt gevraagd vooraf te telefoneren naar +31-(0)9-222.91.67 of te e-mailen naar paul.luyten@walry.be

Het boek is een tour de force.

Jean enzovoort Ray schreef als een duizendpoot op steroïden, en had een enorm publicatieritme. In Soms overtreft de werkelijkheid de fantasie: Raymond de Kremer alias Jean Ray / John Flanders brengt Geert Vandamme het resultaat samen van tientallen jaren onderzoek.

Raymond De Kremer (Gent, 1887-1964) was de auteur van een bijzonder divers oeuvre.

Naast fantastische romans en verhalen schreef hij ook sprookjes, scenario’s voor stripverhalen, gedichten en revueteksten, avonturenverhalen voor de jeugd en talloze journalistieke stukken. In Vlaanderen is hij vooral bekend voor zijn Vlaamsche Filmkens voor de jeugd en de (verfilmde) roman Malpertuis (1943). In die laatste roman rekent hij af met zijn eigen socialistische verleden en vooral met zijn oom, Edward Anseele.

Geert Vandamme (1962) onderzoek al tientallen jaren gepassioneerd Gent. Hij heeft zich ingezet voor de biografische aspecten van Raymond De Kremer. Deze monumentale biografie (2 delen, samen 630 pagina’s) onthult tal van nieuwe feiten, informatie en anekdotes.

De organisatie is een samenwerking van AMSAB – ISG met BOEKHANDEL WALRY en POESPA PRODUCTIES

Info