Andreas: Rork! (4)

4d54d-dyn005_original_350_482_jpeg_2593724_ce1e183e73cbaadfd9921a1451bb42c4

Hierboven: de voorpagina van de integrale Arq 1 tot 6

 

De verandering kwam eind 2006, begin 2007.

Andreas had toen twee reeksen: Arq en Capricornus.

De oorspronkelijke versies waren in het Frans, maar van allebei verschenen ook vertalingen in het Nederlands.
Maar na verloop van tijd werd het traject van Capricornus warrig. De eerste vijf delen verschenen bij de Nederlandse uitgeverij Sherpa, een uitgeverij die zo veel inspanningen doet voor Andreas, dat de Franse fans er soms jaloers op zijn.

Maar vanaf deel 6 nam LeLombard het over, een hele grote in de wereld van de strips, Sherpa bracht de reeks gebonden, LeLombard als paperback. Dat was vervelend voor wie de reeks graag uniform had, maar de prijs daalde, zodat er volgens mij niet echt veel mensen zwaar ontevreden waren. Er zat wel veel tijd tussen deel 5 en deel 6, zodat ik per ongeluk deel 6 in het Frans kocht, in plaats van in het Nederlands.

Maar na deel 10 liep het echt mis: deel 11 kwam niet in het Nederlands. Aangezien ik per ongeluk op de Franse versies was overgeschakeld, had ik er niet echt last van, maar ik volgde wel Arq in het Nederlands – trouwens, na te zijn overgeschakeld van het Frans naar het Nederlands: dus de omgekeerde richting die ik voor Capricornus had gevolgd. Ik had me gewoon niet herinnerd welke reeks ik in welke taal volgde, en toen het na deel 5 van Capricornus lang duurde voor deel 6 verscheen, vergiste ik me.

Toch werd het na verloop van tijd duidelijk dat Andreas een reeks in het Nederlands had verloren. Dat leek een dreiging. Wat als ook Arq in het Nederlands werd gestopt? En wat als dat alleen maar kenmerkend was voor het langzame afkalven van de verkoop van albums door Andreas, waardoor hij misschien helemaal zou verdwijnen?

Om dat verhinderen begon ik de blog Andreas, striptekenaar. Immers: zijn reeks Rork was bekend geworden toen er nog stripweekbladen verschenen, en die markt was zo goed als volledig verdwenen. Ik hoopte dat de blog genoeg belangstelling voor Andreas kon opwekken om hem te blijven uitgeven in het Nederlands.

Of dat heeft gewerkt, kan ik niet controleren. Bij de stopzetting van de blog waren er 146.046 bezoeken geweest, maar dat moet worden verdeeld over 380 berichten en 466 commentaren. Bovendien ging niet alles over Andreas, want hoe trek je mensen naar een site over Andreas als ze Andreas niet kennen? Daarom gooide ik er van alles over strips op dat ik boeiend of interessant vond.

Hieronder: de eerste pagina van het eerste deel van Capricornus

39bb2-dyn008_original_150_204_jpeg_2593724_40d5c6b3490a35d95ddb41ab38b2f903

Andreas: Rork! (2)

7618a-dyn006_original_150_204_jpeg_2593724_eeab935b466d8806dc22247318abf239

Dus raakte ik verslingerd aan het werk van Andreas door een bezoek aan een vriend in Nederland.
Op de terugweg zat de sfeer van het verhaal voortdurend in mijn hoofd rond te spoken, en een jaar of wat later gaf ik mijn eerste tijdschrift uit: De wereld der fantasie.
Het openingsverhaal heette ook De wereld der fantasie, en dat was helemaal op mijn ervaring met Rork gebaseerd.
In het tijdschrift verscheen alleen een eerste deel van één pagina, maar uiteindelijk kwamen er vier deeltjes van elko ongeveer één bladzijde. Die werden nooit in dat tijdschrift gepubliceerd, maar wel allemaal samen in het Nederlandse blad Fantastische vertellingen,
Uiteindelijk werd het verhaaltje 9 keer uitgegeven

Een volledige bibliografie:
Nederlandse uitgaven
– De wereld der Fantasie (zelf uitgegeven)
– KOLB, het tijdschrift van de oudleerlingenbond van het St.-Jozefsinstituut Geraardsbergen (België)
– In en om St.-Amandus, het schoolblad van de ondertussen gesloten school St.-Amandus te Gent (België)
– Fantastische Vertellingen, het voormalige papieren tijdschrift van Remco Meisner
– SF-Terra 140
– De Tijdlijn 31 (zelf uitgegeven)
– op Internet
Franse uitgaven
– “La ligne de temps hors-série 1” (uitgeput)
– Lunatique 70, les univers de l’imaginaire http://www.eons.fr/

Andreas: Rork!

cb772-dyn006_original_150_204_jpeg_2593724_9a0407712e70cf6d9eb0ff77bad5db1c

Deze geschiedenis werd nooit verteld: waarom ik de blog Andreas, striptekenaar was begonnen.
Ik startte het op in mei 2007, de 10e mei om precies te zijn. Ik had waarschijnlijk niet veel te doen, want het was een donderdag.
De redenen: na een bezoek aan vrienden in Nederland was ik een groot liefhebber geworden van Andreas. Ik had in Eemnes in oude afleveringen van het weekblad Kuifje de reeks Rork van Andreas ontdekt, een stripreeks die bestond uit aan elkaar geschakelde korte verhalen, als hoofdstukjes van een striproman, vol magie en grafische experimenten.
Dat was nog uit de vroege jaren van Andreas. Zijn virtuositeit was duidelijk, maar zijn stijl ontwikkelde zich nog razendsnel.
Het eerste hoofdstuk, Een eeuw voor een huis, was gedetailleed realisme. De belangrijkste overeenkomst met zijn latere werk zijn de gestileerde houdingen van zijn personages: er zit altijd wat dramatiek in Andreas’ figuren.
Eerlijk gezegd trekt dat type stijl me niet direct aan. Dat is ook de reden dat ik geen grote fan ben van de onlangs overleden striptekenaar William Vance, al wil ik zijn kwaliteiten erkennen.
Maar het verhaal had iets.

Het gaat over een schrijver die een vriend of goede bekende om hulp heeft gevraagd. Zoals vaker in de werken van Andreas blijven veel dingen in het vage, wat de magisch-realistische sfeer ondersteunt. Die vriend of goede bekende is nog raadselachtiger dan het raadsel waarvoor de mand een oplossing wil.
De auteur was ’s morgens wakker geworden met een beschreven blad papier voor zich. Alleen kan hij het laatste stuk van die tekst niet lezen, omdat het is geschreven in een taal die hij niet kent, en zelfs in een schrijft dat hij niet kent.
Toch is hij zeker dat hijzelf het heeft geschreven, want het laatste woord dat hij met een ganzenveer had neergezet, gaat zonder onderbreking over in het eerste nieuwe woord, zelfs zonder dat de pen van het blad werd geheven. Het laatste woord van de schrijver en het eerste onbekende woord werden in één haal neergezet.
Bovendien herinnert de schrijver zich niets meer.

Dergelijke onmogelijkheden kunnen niet anders dan de nieuwsgierigheid en bezorgdheid van de vriend of goede bekend prikkelen. Die vriend of goede bekende heet Rork, en Een eeuw voor een huis werd het eerste van talrijke stijlvolle mysterieuze verhalen.