Grote boekenverzamelaars: Alberto Manguel

!cid_image003

De Argentijnse auteur Alberto Manguel leeft tussen zijn boeken. Zijn bibliotheek telt “maar” 30.000 boeken. Een van mijn buren heeft er 10.000. Hij is dus nog een beginner. Met dank trouwens aan mijn buur, die me de foto’s van deze bibliotheken mailde.

Advertenties

Grote boekenverzamelaars: Umberto Eco

!cid_image001

Umberto Eco schreef niet alleen boeken, hij kocht ze massaal. Een boekhandel binnengaan om één boek te kopen had hij waarschijnlijk al jaren niet meer gedaan. Hij kocht wel eens hele bibliotheken op. De foto hierboven wekt de indruk dat de bibliotheek in de achterste kamer is ontstaan, en voortdurend opzwol tot hij de zitkamer opslokte.

Toen Eco werd gevraagd wat hij vond van mensen die boeken kopen die ze nooit lezen, zei hij: “Dat is de belasting op de domheid.” En op die manier, vond hij, konden boeken worden uitgegeven die anders nooit het daglicht zouden zien.

Eco had zo’n enorme stapel, dat echter niemand gelooft dat hij ze zelf allemaal heeft gelezen.

Grote boekenverzamelaars: Karl Lagerfeld

!cid_image002

Karl Lagerfeld kocht zowat 400 boeken per maand. Zijn talen waren Engels, Frans en Duits. Ze werden verspreid over zijn huizen in Biarritz, Parijs, Rome, Monaco en New-York. In totaal waren het er meer dan zo’n 330.000.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten, beperkte hij zich echt niet tot modeboeken. Er zitten wel veel boeken over fotografie bij, maar de laatste jaren kocht hij ook veel poëzie, en hij bezat ook heel wat filosofie.

“Alita: Battle Angel”: het boek

AlitaVP

Er blijkt ook een romanversie van de film Alita: Battle Angel te bestaan.

De auteur is Pat Cadigan. In het sciencefictionmilieu is ze tamelijk bekend.  Ze won de Arthur C. Clarke Award in 1992 voor Synners en in 1995 voor Fools.
In 2013 kreeg ze de Hugo Award for Best Novelette voor The Girl-Thing who Went Out for Sushi.

Er lijkt niets van haar in het Nederlands te zijn vertaald, maar misschien verandert dat door haar twee boeken over Alita. Ze schreef immers ook een prequel: Alita: Battle Angel – Iron City.

Spirou (vroeger Robbedoes)

42797-w360

Scoop: Spirou 4200 is een speciaal nummer over de rechten van de mens ter gelegenheid van de viering van het invoeren van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Tekenaars en scenaristen van Spirou en andere uitgevers hebben voor elk van de dertig artikelen van de verklaring een verhaaltje van een pagina geschreven.

De verklaring bestaat sinds 10 december 1948, en viert dti jaar de 70e verjaardag.

De speciale aflevering ligt vanaf 10 oktober 2018 in de winkel

Moulinsart van Kuifje verhoogt kapitaal

kuifje20en20bobbie1_0

(c) Foto: Jurgen Baert

Fanny Rodwell, de tweede vrouw en weduwe van Hergé – bedenker-auteur van Kuifje – had nog rechten op het werk van haar echtgenoot.

De nv Moulinsart beheerde al de rechten van Hergé’s werk, maar in werkelijkheid waren ze eigenlijk van Fanny Rodwell.

 

Uit het Belgische Staatsblad blijkt dat Moulinsart zijn kapitaal heeft verhoogd met bijna 1 miljoen euro tot 1,85 miljoen euro, o.a. in verband met de inbreng in natura door Fanny Rodwell van “afgeleide en secundaire rechten die betrekking hebben op het oeuvre van Hergé”. Die overdracht van rechten begint op 1 november en duurt vijf jaar. Rodwell krijgt daarvoor nieuwe aandelen.

 

Bijzonder is dat de akte preciseert dat het niet gaat om digitale rechten van albums en hun digitale afgeleiden.

Moulinsart haalde in het boekjaar van mei 2017 tot eind april 2018 een omzet van 9,5 miljoen euro. Dat is een stuk minder dan het jaar ervoor, toen het  10,2 miljoen was. In 2017-2018 werd bijna 0,8 miljoen euro verlies geboekt. Maar dat kon worden opgevangen door de gecumuleerde winst van ruim 4 miljoen euro.

Het is al langer bekend dat het niet echt goed meer gaat met de inkomsten van Kuifje. Toen Nick Rodwell jaren geleden als stagiair een tijdje bij Hergé werkte, was hij erover verbaast hoeveel geld erin omging.

Tegenwoordig is de verbazing omgekeerd. Ter vergelijking: Solo, a Star Wars Story, kostte 250 miljoen USD om te maken, daar kwam nog 150 miljoen USD bij voor reclame, en de wereldopbrengst in de bioscoop was bruto net geen 400 miljoen USD – waardoor Walt Disney aan de film zowat 200 miljoen USD verlies leed.

 

Een van de redenen dat Moulinsart tevreden was over de Kuifje-verfilming van Spielberg, was dat het een enorme boost aan Kuifje gaf.