Andreas: Rork!

cb772-dyn006_original_150_204_jpeg_2593724_9a0407712e70cf6d9eb0ff77bad5db1c

Deze geschiedenis werd nooit verteld: waarom ik de blog Andreas, striptekenaar was begonnen.
Ik startte het op in mei 2007, de 10e mei om precies te zijn. Ik had waarschijnlijk niet veel te doen, want het was een donderdag.
De redenen: na een bezoek aan vrienden in Nederland was ik een groot liefhebber geworden van Andreas. Ik had in Eemnes in oude afleveringen van het weekblad Kuifje de reeks Rork van Andreas ontdekt, een stripreeks die bestond uit aan elkaar geschakelde korte verhalen, als hoofdstukjes van een striproman, vol magie en grafische experimenten.
Dat was nog uit de vroege jaren van Andreas. Zijn virtuositeit was duidelijk, maar zijn stijl ontwikkelde zich nog razendsnel.
Het eerste hoofdstuk, Een eeuw voor een huis, was gedetailleed realisme. De belangrijkste overeenkomst met zijn latere werk zijn de gestileerde houdingen van zijn personages: er zit altijd wat dramatiek in Andreas’ figuren.
Eerlijk gezegd trekt dat type stijl me niet direct aan. Dat is ook de reden dat ik geen grote fan ben van de onlangs overleden striptekenaar William Vance, al wil ik zijn kwaliteiten erkennen.
Maar het verhaal had iets.

Het gaat over een schrijver die een vriend of goede bekende om hulp heeft gevraagd. Zoals vaker in de werken van Andreas blijven veel dingen in het vage, wat de magisch-realistische sfeer ondersteunt. Die vriend of goede bekende is nog raadselachtiger dan het raadsel waarvoor de mand een oplossing wil.
De auteur was ’s morgens wakker geworden met een beschreven blad papier voor zich. Alleen kan hij het laatste stuk van die tekst niet lezen, omdat het is geschreven in een taal die hij niet kent, en zelfs in een schrijft dat hij niet kent.
Toch is hij zeker dat hijzelf het heeft geschreven, want het laatste woord dat hij met een ganzenveer had neergezet, gaat zonder onderbreking over in het eerste nieuwe woord, zelfs zonder dat de pen van het blad werd geheven. Het laatste woord van de schrijver en het eerste onbekende woord werden in één haal neergezet.
Bovendien herinnert de schrijver zich niets meer.

Dergelijke onmogelijkheden kunnen niet anders dan de nieuwsgierigheid en bezorgdheid van de vriend of goede bekend prikkelen. Die vriend of goede bekende heet Rork, en Een eeuw voor een huis werd het eerste van talrijke stijlvolle mysterieuze verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.