De rode driehoek

de-rode-driehoek“De rode driehoek” is een van de mooiste strips van Andreas. Het is een album waarin je gewoon kunt genieten van de schoonheid van de pagina’s. De tekeningen zijn erg aangenaam om naar te kijken.

Het is nochtans een tour de force: Andreas vertelt hetzelfde verhaal drie keer, maar telkens uit een ander gezichtspunt. Er is ook veel meer dan één vertelniveau. Volgens sommigen zouden er maar liefst vijf zijn (o.a. volgens Yves Lacroix & Philippe Sohet in “De rode driehoek: gesloten ruimtes en ontgrendelingsprogramma’s” in De fantastische werelden van Andreas

Het is dan ook geen album dat je direct begrijpt, maar tegelijk is dat niet erg. Door de verschillende verhaalniveaus en door de complexiteit is het ook een verhaal dat voor de lezer nooit af is. Je kunt er van blijven genieten.

Dit is misschien wel het album waarin hij het verst ging met experimenteren.

Pascal Lefevre heeft in Architectuur in de strip de architectuur in “De rode driehoek” behandeld.

2 gedachten over “De rode driehoek

  1. Dat zou het inderdaad kunnen zijn. De wegen van uitgeverijen zijn vaak “ondoorgrondelijk”.

    Like

Reacties zijn gesloten.